دارالهدایه| احمد بصری تلاش می کند با تحریف در حدیث وارد شده نسبت به خواب و رویا، ادعای خود مبنی بر حجیت آن را ثابت نموده و به نوعی دستاویزی از روایات برای کلمات خود فراهم آورد، درحالیکه چنین تلاشی بی ثمر بوده و در نوشتار حاضر به نقد آن اشاره خواهد شد.

کلام احمد بصری درباره خواب

در دفاع ازنظر خویش در حجیت مطلق خواب و رؤیا و میزان اهمیت آن نزد اهل‌بیت علیهم‌السلام می‌نویسد: «از اهل‌بیت علیهم‌السلام واردشده که رؤیا در آخر شب دروغ نیست و تخلف ندارد». در پاورقی، سند کلـام، به ایـن شکـل آورده شـده است: کلینی از اباعبدالله «علیه‌السلام» روایت کرده است:«اما رؤیای صادقه،اگر پس از سپری شدن دوسوم شب و همراه حلول ملائکه که پیش از سحر می‌باشد دیده شود، راست هستند و به خواست خدا تحقق میابند…»
کافی:ج:۸،ص:۹۱،ح:۶۲

 

احمد اسماعیل قسمت مهمی از روایت را بریده و حذف کرده است!

خیانت احمد بصری در روایت خواب

متن کامل روایت چنین است: عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ  أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ  أَبِيهِ عَنِ  اَلنَّضْرِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ  دُرُسْتَ بْنِ أَبِي مَنْصُورٍ عَنْ  أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: قُلْتُ  لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ علیه‌السلام جُعِلْتُ فِدَاكَ اَلرُّؤْيَا اَلصَّادِقَةُ وَ اَلْكَاذِبَةُ مَخْرَجُهُمَا مِنْ مَوْضِعٍ وَاحِدٍ قَالَ صَدَقْتَ أَمَّا اَلْكَاذِبَةُ اَلْمُخْتَلِفَةُ فَإِنَّ اَلرَّجُلَ يَرَاهَا فِي أَوَّلِ لَيْلَةٍ فِي سُلْطَانِ اَلْمَرَدَةِ اَلْفَسَقَةِ وَ إِنَّمَا هِيَ شَيْءٌ يُخَيَّلُ إِلَى اَلرَّجُلِ وَ هِيَ كَاذِبَةٌ مُخَالِفَةٌ لاَ خَيْرَ فِيهَا وَ أَمَّا اَلصَّادِقَةُ إِذَا رَآهَا بَعْدَ اَلثُّلُثَيْنِ مِنَ اَللَّيْلِ مَعَ حُلُولِ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ ذَلِكَ قَبْلَ اَلسَّحَرِ فَهِيَ صَادِقَةٌ لاَ تَخَلَّفُ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ جُنُباً أَوْ يَنَامَ عَلَى غَيْرِ طَهُورٍ وَ لَمْ يَذْكُرِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ حَقِيقَةَ ذِكْرِهِ فَإِنَّهَا تَخْتَلِفُ وَ تُبْطِئُ عَلَى صَاحِبِهَا. ابو بصیر میگوید: به امام صادق علیه‌السلام گفتم: فدایتان گردم! منشأ خواب راست و دروغ یکی است؟ فرمودند: آری. اما خواب های دروغ آن است که مرد در آغاز شب می‌بیند، در آن‌وقت که تحت تسلط شهوات و سرکشان بدکار است و آن خواب ها جز تجسم خیالات انسان نیست که دروغ هم هست؛اما خواب راست این است که انسان پس از گذشت دو ثلث از شب،هنگام آمدن فرشته‌ها ببیند و آن پیش از سحر است و صادقه است و ان‌شاءالله تخلف ندارد، مگر آنکه شخص جنب باشد یا بدون طهارت خوابیده باشد و خدا را آن طور که شایسته است یاد نکرده باشد که در این صورت تخلف دارد و دیر تعبیر می‌شود.»

الکافي،ج:۸،ص:۹۱

نتیجه

چنانچه مشاهده می‌کنید احمد بصری قسمت مهمی از روایات را که بر خلاف مدعای وی می‌باشد را تقطیع کرده است؛ در ادامه روایت آمده است «مگر آنکه شخص جنب باشد یا بدون طهارت خوابیده باشد و خدا را آن طور که شایسته است یاد نکرده باشد که در این صورت تخلف دارد و دیر تعبیر می شود» بنابراین،این گونه نیست که رؤیا در آخر شب به طور قطع صادقه باشد، بلکه در موارد بسیاری صادقه نیست مانند خوابیدن در حال جنابت و یا بدون طهارت و یا یاد نکردن خدا چنان‌چه شایسته است که در این صورت رؤیا تخلف دارد و صادقه نیست؛حتی بر فرض صادقانه بودن نیز موجب تکلیف نمی شود و حجت نخواهد بود.

سید

دیدگاهتان را بنویسید