بررسی حدیث دوازدهم کتاب چهل حدیث مهدیین
توسط: دارالهدایه| ناظم العُقیلی که یکی از نمایندگان رسمی مدعی یمانی میباشد، جهت اثبات عقیده جریان خود، مبنی بر وجود ۱۲ امام از فرزندان امام مهدی(عج)، کتابی به نام «چهل حدیث در مورد مهدیین و فرزندان قائم (ع)» تالیف نموده، که در آن کتاب به زعم خود به چهل حدیث در اثبات دوازده امام بعد از امام مهدی (عج) اشاره میکند؛ وی مدعی است:
کلام ناظم العقیلی درباره مهدیین
۱.امامت در ۱۲ امام محصور نیست. ۲.مهدیین بعد از امام زمان (عج) مقام وصایت و امامت دارند. ۳.مهدیین همان عترت و فرزندان امام زمان (عج) هستند.
حدیث دوازدهم کتاب مهدیین
یکی دیگر از احادیثی که ناظم العقيلی در کتاب «چهل حدیث در مورد مهدیین و فرزندان قائم (ع)» جهت اثبات ادعاهای سه گانه خود به عنوان حدیث دوازدهم به آن استناد نموده است، به صورت ذیل است: عن الإمام الجواد (ع): إِذَا انْصَرَفْتَ مِنْ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ فَقُلْ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبّاً وَ بِالْإِسْلَامِ دِيناً وَ بِالْقُرْآنِ كِتَاباً وَ بِمُحَمَّدٍ نَبِيّاً وَ بِعَلِيٍّ وَلِيّاً وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ وَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ أَئِمَّةً، اللَّهُمَّ وَلِيَّكَ الْحُجَّةَ فَاحْفَظْهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فَوْقِهِ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَ امْدُدْ لَهُ فِي عُمُرِهِ وَ اجْعَلْهُ الْقَائِمَ بِأَمْرِكَ الْمُنْتَصِرَ لِدِينِكَ وَ أَرِهِ مَا يُحِبُّ وَ تَقَرُّ بِهِ عَيْنُهُ فِي نَفْسِهِ و فِي ذُرِّيَّتِهِ و أَهْلِهِ وَ مَالِهِ وَ فِي شِيعَتِهِ وَ فِي عَدُوِّهِ وَ أَرِهِمْ مِنْهُ مَا يَحْذَرُونَ وَ أَرِهِ فِيهِمْ مَا يُحِبُّ وَ تَقَرُّ بِهِ عَيْنُهُ وَ اشْفِ بِهِ صُدُورَنَا وَ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِين.
ترجمه
هنگامی که از نماز واجب فارغ شدی بگو: راضیام به این که (الله، پروردگار و اسلام، دین و قرآن، کتاب و محمد، نبی و علی، ولی و حسن و حسین و علی بن حسین و محمد بن علی و جعفر بن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بم محمد و الحسن بن علی و حجة بن الحسن ائمه هستند). بارالها! ولی تو حجت [بن الحسن] است پس او را حفظ نما از پیش رو و از پشت سر و از راست و از چپ و از بالا و از پایین، و عمر او را طولانی گردان و او را قائم به امر خود قرار بده که یاری شونده برای دین توست و آنچه را که دوست دارد و چشم او را روشن میکند نسبت به خودش و ذریهاش و اهلش و مالش و پیروانش و دشمنش به او نشان بده، و نشان بده به دشمنان آنچه را که از او دوری میکنند و آنچه را که دوست دارد و چشمش روشن میگردد در مورد دشمنان، به او بنمایان و سینههای ما و سینههای مومنین را به وسیله او شفا بده.
من لا یحضره الفقیه، ج:١، ص:۳۲۷
نکته اول
در دعای امام جواد (ع) فقط سخن از ذریه و فرزندان امام زمان (ع) به میان آمده است و هیچگونه سخنی از مهدیین و مقام امامت و وصایت آنان و فرزندی ایشان برای امام زمان (ع) وجود ندارد.
بنابراین سخن ناظم العقیلی که میگوید: «…ذریة الإمام المهدی (ع) هم المهدیون الأئمة الأوصیاء…» ادعای گزافی بیش نمیباشد.
نکته دوم درباره شبهه مهدیین
آنچه از این دعا فهمیده میشود این است که حضرت مهدی (ع) در طول عمر شریف خویش دارای فرزند میباشند اما این که در حال حاضر فرزندان ایشان موجود بوده یا در آینده متولد میشوند، از متن دعا چیزی فهمیده نمیشود.
نکته سوم
در دعای شریف امام جواد (ع) فقط به وجود دوازده امام پس از پیامبر (ص) تصریح شده است و از امامت فرد یا افرادی دیگر هیچ سخنی به میان نیامده است لذا این دعا یکی از صدها ادله در اثبات امامان و اوصیاء دوازده گانه پیامبر (ع) بوده و بطلان فرقه همبوشی از آن استفاده میشود.
نکته چهارم
در هیچ حدیثی مهدیین، به عنوان فرزندان امام زمان (ع) معرفی نشدهاند و آنچه احمد بصری و اتباع وی در این جهت از حدیث وصیت کتاب الغیبة شیخ طوسی تلقی نمودهاند کاملا اشتباه میباشد.
نکته پنجم
همانطور که میدانید ولایت حجت های الهی، یکی از اساسیترین مباحث اعتقادی بوده که در صورت انکار و عدم پذیرش آن پس از اتمام حجت از سوی حجج الهی، ایمان شخص قابل قبول نبوده و غضب الهی و آتش جهنم را در پی دارد. امام باقر (ع) در مورد اهمیت بحث ولایت ضمن حدیثی فرمودند: عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ صَالِحِ بْنِ اَلسِّنْدِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ أَبَانٍ عَنْ فُضَيْلٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: بُنِيَ اَلْإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ اَلصَّلاَةِ وَ اَلزَّكَاةِ وَ اَلصَّوْمِ وَ اَلْحَجِّ وَ اَلْوَلاَيَةِ وَ لَمْ يُنَادَ بِشَيْءٍ مَا نُودِيَ بِالْوَلاَيَةِ يَوْمَ اَلْغَدِيرِ. امام باقر عليه السّلام فرمود: بناى اسلام روى پنج پايه است: نماز و زكاة و روزه و حج و ولايت و چنانچه براى ولايت در روز غدير ندا داده شد، براى چيز ديگرى ندا داده نشد.
نکته مهم
حال اگر مهدیین جزو حجج الهی و اوصیاء پیامبر (ص) باشند، آیا میتوان پذیرفت که امام جواد (ع) در دعای فوق به حجت های الهی پس از پیامبر (ص) اشاره نموده و اسم دوازده امام را ببرند اما هیچ سخنی از امامت و وصایت مهدیین به میان نیاورند؟ و آیا در دینی که روز غدیر از طرف باری تعالی کامل اعلام شده و این آیه نازل گردید (الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُم) صحبت از ولایت و وصایت مهدیین شده است؟!
بنابراین دعای امام جواد (ع) یکی از ادله انحصار تعداد امامان و اوصیاء پیامبر خدا (ع) در عدد دوازده بوده و بطلان فرقه همبوشی را رقم میزند.
نکته ششم
از آنجا که ناظم العقیلی دعای شریف امام جواد (ع) را مطابق نقل کتاب «من لا یحضره الفقیه» ذکر میکند، بجاست که اعتقاد مرحوم شیخ صدوق را پیرامون تعداد اوصیاء و حجتهای الهی پس از پیامبر (ص) بیان نماییم. مرحوم شیخ صدوق در کتاب «إعتقادات الإمامیة» چنین میگوید: و اعتقادنا أنّ حجج اللّه تعالى على خلقه بعد نبيّه محمد (ص) الأئمّة الاثنا عشر (ع) أوّلهم أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب، ثمّ الحسن، ثمّ الحسين، ثم علي بن الحسين، ثمّ محمد بن علي، ثمّ جعفر بن محمد، ثمّ موسى بن جعفر، ثمّ علي بن موسى، ثمّ محمد بن علي، ثمّ علي بن محمد، ثمّ الحسن بن علي ثمّ محمد بن الحسن الحجة القائم صاحب الزمان خليفة اللّه في أرضه… اعتقاد ما این است که حجتهای خدا بر خلق بعد از پیامبرش محمد (ص) امامان دوازده گانه (ع) هستند که اولین آنها امیرالمومنین علی بن ابی طالب سپس حسن سپس حسین سپس علی بن الحسین سپس محمد بن علی سپس جعفر بن محمد سپس موسی بن جعفر سپس علی بن موسی سپس محمد بن علی سپس علی بن محمد سپس الحسن بن علی سپس محمد بن الحسن، حجة قائم، صاحب الزمان که خلیفه خدا در زمینش است میباشند…
نکته مهم
و أنّ لهم المعجزات و الدلائل…و نعتقد أنّ حجّة اللّه في أرضه، و خليفته على عباده في زماننا هذا هو القائم المنتظر محمد بن الحسن بن علي بن محمد بن علي بن موسى بن جعفر بن محمد بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب… و همانا برای آنان معجزات و دلائل است.. و معتقد هستیم که حجت خدا در زمینش و خلیفه بر بندگانش در این زمان همان قائم منتظر محمد بن الحسن بن علی بن محمد بن علی بن موسى بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسين بن عليی بن أبي طالب است. و أنّه هو الذي يملأ الأرض قسطا و عدلا، كما ملئت جورا و ظلما و أنّه هو الذي يظهر اللّه به دينه، لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ و أنّه هو الذي يفتح اللّه على يديه مشارق الأرض و مغاربها، حتى لا يبقى في الأرض مكان إلّا نودي فيه بالأذان، وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ تعالى. و همانا او کسی است که زمین را پر از قسط و عدل میکند همانطور که از جور و ظلم پر شده و او همان کسی است که خدا به وسیله او دینش را آشکار میکند ليُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ و او همان کسی است که خدا به دست ایشان مشرقهای زمین و مغربهای آن را فتح میکند تا این که در زمین مکانی باقی نمیماند الا این که در آن اذان گفته میشود وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ تعالى.
