بررسی حدیث یازدهم کتاب چهل حدیث مهدیین صوات ضراب اصفهانی

دارالهدایه| ناظم العُقیلی که یکی از نمایندگان رسمی مدعی یمانی می‌باشد، جهت اثبات عقیده جریان خود، مبنی بر وجود ۱۲ امام از فرزندان امام مهدی(عج)، { مهدیین }، کتابی به نام  «چهل حدیث در مورد مهدیین و فرزندان قائم (ع)» تالیف نموده، که در آن کتاب به زعم خود به چهل حدیث در اثبات دوازده امام بعد از امام مهدی (عج) اشاره می‌کند؛ وی مدعی است:

ادعای ناظم العقیلی درباره مهدیین

۱.امامت در ۱۲ امام محصور نیست. ۲.مهدیین بعد از امام زمان (عج) مقام وصایت و امامت دارند. ۳.مهدیین همان عترت و فرزندان امام زمان (عج) هستند.

حدیث صلوات ضراب اصفهانی درباره مهدیین

یکی دیگر از احادیثی که ناظم العقيلی در کتاب «چهل حدیث در مورد مهدیین و فرزندان قائم (ع)» جهت اثبات ادعاهای سه گانه خود به عنوان حدیث یازدهم به آن استناد نموده است، به صورت ذیل است: الشيخ الطوسي بسنده عن أبي الحسين محمد بن جعفر الأسدي، عن يعقوب بن يوسف الضراب الغساني في ذكر قصة طويلة واستلام دفتر فيه دعاء وصلوات وصله عن الإمام المهدي (ع) وفيه: (بسم الله الرحمن الرحيم، اللهم صلِّ على محمد سيد المرسلين، وخاتم النبيين، وحجة رب العالمين، المنتجب في الميثاق، المصطفى في الظلال، المطهر من كل آفة، البرئ من كل عيب، المؤمل للنجاة، المرتجى للشفاعة، المفوض إليه دين الله … (إلى قوله (ع) بعد أن صلى على جميع الأئمة الاثني عشر إلى الإمام المهدي (ع)): اللهم أعطه في نفسه وذريته وشيعته ورعيته وخاصته وعامته وعدوه وجميع أهل الدنيا ما تقر به عينه وتسر به نفسه، وبلغه أفضل ما أمله في الدنيا والآخرة إنك على كل شيء قدير …(إلى قوله (ع)): وصلَّ على وليك وولاة عهدك [عهده] والأئمة من ولده ومد في أعمارهم وزد في آجالهم وبلغهم أقصى آمالهم ديناً ودنيا وآخرة إنك على كل شيء قدير.)

الغيبة (للطوسي)، ج:۱، ص:۲۷۳

نکته اول در نقد باور مهدیین

در صدر روایت به نام ائمه دوازده گانه اشاره شده است که این امر بر تعداد ائمه دلالت دارد: بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ سَيِّدِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ خَاتَمِ اَلنَّبِيِّينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ اَلْمُنْتَجَبِ فِي اَلْمِيثَاقِ اَلْمُصْطَفَى فِي اَلظِّلاَلِ اَلْمُطَهَّرِ مِنْ كُلِّ آفَةٍ اَلْبَرِيءِ مِنْ كُلِّ عَيْبٍ اَلْمُؤَمَّلِ لِلنَّجَاةِ اَلْمُرْتَجَى لِلشَّفَاعَةِ اَلْمُفَوَّضِ إِلَيْهِ دِينُ اَللَّهِ اَللَّهُمَّ شَرِّفْ بُنْيَانَهُ وَ عَظِّمْ بُرْهَانَهُ وَ أَفْلِجْ حُجَّتَهُ وَ اِرْفَعْ دَرَجَتَهُ وَ أَضِئْ نُورَهُ وَ بَيِّضْ وَجْهَهُ وَ أَعْطِهِ اَلْفَضْلَ وَ اَلْفَضِيلَةَ وَ اَلدَّرَجَةَ وَ اَلْوَسِيلَةَ اَلرَّفِيعَةَ وَ اِبْعَثْهُ مَقَاماً مَحْمُوداً يَغْبِطُهُ بِهِ اَلْأَوَّلُونَ وَ اَلْآخِرُونَ وَ صَلِّ عَلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ قَائِدِ اَلْغُرِّ اَلْمُحَجَّلِينَ وَ سَيِّدِ اَلْوَصِيِّينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ- وَ صَلِّ عَلَى اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ وَ صَلِّ عَلَى اَلْخَلَفِ اَلصَّالِحِ اَلْهَادِي اَلْمَهْدِيِّ إِمَامِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ وَارِثِ اَلْمُرْسَلِينَ وَ حُجَّةِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ.

ترجمه

به نام خداوند بخشندۀ مهربان. خداوندا!بر محمّد درود فرست،او كه آقاى رسولان،و آخرين پيامبران، و حجّت پروردگار عالميان، و درود و رحمت خود را بر امير مؤمنان و وارث رسولان و امام و پيشواى پيشانى سفيدان روز قيامت و آقاى وصيان و حجّت پروردگار عالميان فرست. و درود و رحمت خود را بر حسن بن على كه امام مؤمنان و وارث رسولان و حجّت پروردگار جهانيان است بفرست. و سلام و صلوات خود را بر حسين بن على، كه امام مؤمنان،و وارث فرستادگان الهی و نماینده خداوند عالمیان است بفرست.و رحمت و صلوات خود را بر على بن حسين [امام سجاد]، كه امام مؤمنان،و وارث رسولان،و حجّت خداوند عالمیان است بفرست. و رحمت و صلوات خود را بر محمّد بن على[امام باقر]،كه امام مؤمنان، و وارث فرستادگان، و نماینده پروردگار عالمیان است بفرست. و رحمت و درود خود را بر جعفر بن محمّد[امام صادق]،كه امام مؤمنان،و وارث رسولان،و حجّت پروردگار جهانيان است بفرست. و رحمت و صلوات خود را بر موسى بن جعفر[امام كاظم]،كه پیشوای مؤمنان،و وارث فرستادگان، و حجّت خداوند جهانيان است بفرست. و رحمت و صلوات خود را بر على بن موسى[امام رضا]،كه امام مؤمنان، و وارث رسولان،و حجّت پروردگار
جهانيان است بفرست. و رحمت و صلوات خود را بر محمّد بن على[امام جواد]،كه امام مؤمنان،و وارث رسولان،و حجّت پروردگار جهانيان است بفرست. و رحمت و صلوات خود را بر على بن محمّد[امام هادى]،كه امام مؤمنان،و وارث رسولان،و حجّت پروردگار جهانيان است بفرست. و رحمت و صلوات خود را بر حسن بن على[امام حسن عسكرى]،كه امام مؤمنان،و وارث رسولان،و حجّت پروردگار جهانيان است بفرست. و رحمت و صلوات خود را بر خلف صالح كه هدايت‌كننده و هدايت شده است،امام مؤمنان،و وارث رسولان،و حجّت پروردگار جهانيان فرست. خداوندا!رحمت و صلوات خود را بر محمّد و اهل بيتش.

نکته دوم

بعد از سلام بر اما عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، وارد در دعای بر آن حضرت می‌شود و آن حضرت را با صفت القائم  مشخص و متمایز می‌نماید: اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ اَلْمُحْيِي سُنَّتَكَ اَلْقَائِمِ بِأَمْرِكَ اَلدَّاعِي إِلَيْكَ اَلدَّلِيلِ عَلَيْكَ وَ حُجَّتِكَ عَلَى خَلْقِكَ وَ خَلِيفَتِكَ فِي أَرْضِكَ وَ شَاهِدِكَ عَلَى عِبَادِكَ اَللَّهُمَّ أَعِزَّ نَصْرَهُ وَ مُدَّ فِي عُمُرِهِ وَ زَيِّنِ اَلْأَرْضَ بِطُولِ بَقَائِهِ. خداوندا!صلوات و رحمت بر ولى خودت بفرست، او كه سنتت را زنده مى‌كند، و قائم به امر توست، و دعوت‌كننده به ولايت توست و بر صراط‍‌ تو دليل است، و حجّت تو بر خلقت، و خليفه‌ات در زمينت، و گواه تو بر بندگانت مى‌باشد. خداوندا!به نصرت و يارى[خود]او را عزيز و گرامى كن، و عمرش را طولانى، و زمين را به طول بقاى او مزيّن فرما.

نکته سوم

این دعا، دعایی عام برای خود امام و اهل و فرزندان و شیعیان و جمیع رعیت آن حضرت می‌باشد: اَللَّهُمَّ  أَعْطِهِ  فِي  نَفْسِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ شِيعَتِهِ وَ رَعِيَّتِهِ وَ خَاصَّتِهِ وَ عَامَّتِهِ وَ عَدُوِّهِ وَ جَمِيعِ أَهْلِ اَلدُّنْيَا مَا تُقِرُّ بِهِ عَيْنَهُ وَ تَسُرُّ بِهِ نَفْسَهُ وَ بَلِّغْهُ أَفْضَلَ أَمَلِهِ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ…  خداوندا ! در خصوص خود او، و اولادش، و شيعيانش، رعيت و خاصان او و عموم منسوبان به او و دشمنان او و تمام اهل دنيا به آن حضرت چيزى را عطا كن كه چشمش به آن روشن شده و موجب خشنودى و سرور او شود…  و این دعای عام برای تمام شیعیان و بلکه امتی است که تحت رعایت و امر امامت حضرت حیات معنوی دارند و دعایی به جهت عافیت و سرور این جمع. فلذا نه اختصاصی به فرزندان ان حضرت دارد و نه صفت خاصی برای آنان ذکر شده است.

نکته چهارم

تدلیس تدلیس ناظم العقیلي اینجاست که بعد از متن مذکور و سلام بر امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، این بخش از زیارت خاتمه پیدا می‌کند و دو مرتبه خطاب زیارت به سراغ سلام بر پیامبر صلی الله علیه و آله و امیرالمومنین علیه السلام می‌رود و می‌فرماید: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى وَ عَلِيٍّ الْمُرْتَضَى وَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ وَ الْحَسَنِ الرِّضَا وَ الْحُسَيْنِ الْمُصْطَفَى وَ جَمِيعِ الْأَوْصِيَاءِ مَصَابِيحِ الدُّجَى وَ أَعْلَامِ الْهُدَى وَ مَنَارِ التُّقَى وَ الْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَ الْحَبْلِ الْمَتِينِ وَ الصِّرَاطِ الْمُسْتَقِيمِ وَ صَلِّ عَلَى وَلِيِّكَ وَ وُلَاةِ عَهْدِهِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِه‏.  خداوندا! بر محمّد مصطفى، و على مرتضى، و فاطمه زهرا و حسن رضا، و حسين مصطفى و تمامى اوصيا و جانشينان، درود و سلام و صلوات فرست، آنان كه چراغ‌هاى تاريكى و نشانه‌هاى هدايت، و مناره‌هاى پرهيزكارى و ريسمان مستحكم و ناگسستنى، و راه مستقيم هستند و بر ولى خودت و واليان عهد و پيمانت، و امامان از نسل او صلوات فرست.

خیانت ناظم العقیلی

اما ناظم العقیلي عامداً این بخش را ذکر نکرده است تا تصور شود این عبارت «الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِه‏/ امامان از نسل او» بعد از همان بخش سلام و دعای بر حضرت ولی عصر (عج) وارد شده است؛ در حالی که در این بخش سلامی جدید بر پیامبر و اهل‌بیت ایشان آغاز شده است و لذا عبارت ها به خود پیامبر صلی الله علیه و آله یا امیرالمومنین علیه السلام و یا به بیان اولی به امام حسین علیه السلام به عنوان اخرین نام مذکور در این بخش، باز می‌گردد. در روایات بسیاری با تعابیر مختلف به امامت فرزندان امام حسین (ع) نیز اشاره شده است لذا بازگشت ضمیر  «ه» به امام حسین (ع) در خط قبل، قول بی اساسی نبوده بلکه  هماهنگ با روایات دیگر نیز می‌باشد: مثلا در دعای مربوط به خوردن تربت امام حسین (ع) به جهت شفا این‌گونه آمده است: اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذِهِ التُّرْبَةِ، وَ بِحَقِ‏ مَنْ‏ حَلَ‏ بِهَا وَ ثَوَى فِيهَا، وَ بِحَقِّ أَبِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَخِيهِ و الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ…  ترجمه: خدایا! به حق این تربت و به حق کسی که در آنجا فرود آمد و در آن مسکن گزید و به حق پدر و مادر و برادر او  و امامان از فرزندان او… 

الأمالي (للطوسي)، ص:۳۱۹

حدیث نبوی درباره جانشینان پیامبر

پیامبر خدا (ص) در حدیثی شرکای حضرت علی (ع) و جانشینان ایشان را نام برده و فرمودند: عَنْ أَبِي اَلطُّفَيْلِ: عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ، (عَنْ آبَائِهِ) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ
عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ:… هَذَا أَوَّلُهُمْ، وَ أَوْمَى إِلَى  اَلْحَسَنِ ، ثُمَّ أَوْمَى إِلَى اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ، ثُمَّ قَالَ: اَلْأَئِمَّةُ مِنْ وُلْدِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ. ابو طفيل از حضرت باقر عليه السّلام به نقل از پدرانش روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله به امير مؤمنان عليه السّلام فرمودند:… این، اولین آنهاست و اشاره به حسن نمود، سپس اشاره به حسین نمود و فرمود: ائمه از فرزندان او هستند.

الإمامة و التبصرة من الحيرة، ج:۱، ص:۵۴

حدیثی دیگر

عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْعَبَّاسِ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اَلْحَسَنُ عَلَى عَاتِقِهِ وَ اَلْحُسَيْنُ عَلَى فَخِذِهِ يَلْثِمُهُمَا وَ يُقَبِّلُهُمَا ثُمَّ قَالَ يَا اِبْنَ عَبَّاسٍ مَنْ زَارَهُ عَارِفاً بِحَقِّهِ كُتِبَ لَهُ ثَوَابُ أَلْفِ حَجَّةٍ وَ أَلْفِ عُمْرَةٍ أَلاَ وَ مَنْ زَارَهُ فَكَأَنَّمَا زَارَنِي وَ مَنْ زَارَنِي فَكَأَنَّمَا زَارَ اَللَّهَ وَ حَقُّ اَلزَّائِرِ عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يُعَذِّبَهُ بِالنَّارِ أَلاَ وَ إِنَّ اَلْإِجَابَةَ  تَحْتَ  قُبَّتِهِ وَ اَلشِّفَاءَ فِي تُرْبَتِهِ وَ اَلْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِهِ. عبدالله بن عباس گوید: به محضر پیامبر (ص) وارد شدم در حالی که [امام] حسن بر گردن ایشان، و [امام] حسین بر روی پای ایشان بود. هر دو را می بوسید… سپس فرمود: «ای ابن عباس، هر کس او را با شناخت حقش زیارت کند، برایش هزار حج و هزار عمره نوشته شود. بدان که هر کس او را زیارت کند، مثل این است که مرا زیارت کرده است و هر کس مرا زیارت کند، همانند کسی است که خدا را زیارت کرده است و حق زائر بر خداوند این است که او را با آتش عذاب نکند آگاه باشید که اجابت دعا در زیر قبه او و شفا در تربت اوست  و ائمه از فرزندان او هستند… 

کفاية الأثر في النص على الأئمة الإثنی عشر، ج:۱، ص:۱۶

حدیث دیگر

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَارُونَ اَلْهَاشِمِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي اَلثَّلْجِ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ مِهْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُنْذِرٌ الشراك [اَلسَّرَّاجُ] قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُلَيَّةَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَسْلَمُ بْنُ مَيْسَرَةَ اَلْعِجْلِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ:…وَ مَا كَانَ مِنْ نُورِي صَارَ فِي وُلْدِ اَلْحُسَيْنِ فَهُوَ يَنْتَقِلُ فِي اَلْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ. خداوند متعال در ماجرای معراج، پیامبر خویش را مورد خطاب قرار داده و می‌فرماید: ای محمد! همانا من خلق کردم تو را و خلق کردم علی و فاطمه و حسن و حسین  و ائمه از فرزندان او را.

علل الشرایع، ج:۱، ص:۲۰۸

نهایت چیزی که از این دعا می‌توان برداشت نمود آن است که با توجه به فراز «اللَّهُمَّ أَعْطِهِ فِي نَفْسِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ…»، حضرتش در طول عمر شریف خویش دارای فرزند خواهند بود اما آیا این فرزندان در حال حاضر متولد شده‌اند یا این که بعداً متولد خواهند شد، و از آنان به عنوان امام و پیشوای بعد از حضرت و به عنوان ” مهدیین ” می توان نامبرد، از این دعا چیزی فهمیده نمی‌شود.