ظهور و خروج یمانی
توسط: دارالهدایه | اتباع احمدبصری درباره عدم همزمانی خروج یمانی مزعوم(احمد بصری) با سفیانی و خراسانی توجیهاتی ذکر میکنند؛ در این نوشته به برخی از این توجیهات و جواب های آن اشاره خواهد شد.
توجیهات اتباع
برخی از این توجیهات: مراد از خروج یمانی و همزمانی آن با سفیانی و خراسانی، خروج او با شمشیر است. عقلاً ، قبل از این خروج، جهت تنظیم لشکر و تنظیم مقدمات جنگ علیه سفیانی، باید ظهوری باشد.
رایة الیمانی الموعود اهدي الرايات ص140
پاسخ
اول
اینکه احمدبصری، به خروج خود( خروج یمانی ) با شمشیر، اعتراف میکند! وی در بیانیهاش میگوید که در روز 3 شوال ۱۴۲۴، خروج خود را که خروج انبیاست، اعلام میکنم.
(بیانیه احمد بصری در 3 شوال1424)
در جایی دیگر، از احمدبصری سؤال میشود که: قائم، شکستناپذیر است؛ پس چرا شما، وقتی خروج کردید، شکست خوردید و یارانتان کشته شدند و در نهایت پا به فرار گذاشتید؟ احمد، در پاسخ به این سؤال، اصلاً نمیگوید که چنین واقعهای دروغ است و خروج نکردهام؛ بلکه میگوید: «به جدّم حسین اقتدا کردم.»
الجواب المنير ج3 ص45
در نتیجه، او خروج و فرار و شکست خود را پذیرفته و انکار نکرده است.
دوم
اینکه چه کسی میگوید، یمانی حتماً یک فرد عادی است؟ مثلاً ممکن است او، در واقع، دارای منصبی نظامی یا سیاسی یا… باشد و در همان روز خروج سفیانی، اعلان قیام نماید. بهعنوان مثال، امکان دارد که فردی مثل «سیدحسن نصراللّه»، در یمن باشد که از نظر تجهیزات و نفرات و وجود جنگجویان، کاملاً آماده است و در زمان خروج سفیانی، در قالب یمانی خروج کند. چنانچه این فرد، لشکر هم نداشته باشد، اما شخصیتی شناختهشده باشد و همزمان با خروج سفیانی و خراسانی، اعلان یمانیبودن کند و با توجه به وجود نشانهها، مردم، بهسرعت به او ملحق شوند، خروج تحقق پذیرفته است. شایان ذکر است، خروج، لزوماً بهمعنای آغاز جنگ فیزیکی یا حرکتکردن از محلی به محل دیگر نیست؛ بلکه با اندکی تتبّع در این اصطلاح، خواهیم یافت که خروج، معنایی عام دارد و به اعلان مخالفت و دشمنی علیه حکومت یا شخص یا گروهی منطبق میشود.
نتیجه
آنچه کلام ما را تأیید میکند، خروج امامزمان علیه السلام است؛ نه خروج یمانی زیرا روایاتی که دربارۀ آغاز خروج ایشان در مکه سخن گفتهاند، هیچ اشارهای به جنگ نکردهاند. خروج حضرت، با فراخوان عمومی کلید خواهد خورد و مدتی بعد، نبرد مسلحانه شروع میشود. روایات دراینباره میگویند که امامزمان علیه السلام ، دهم محرم سالِ خروج، در مکه حاضر میشود و در همان روز، پیروانشان به ایشان ملحق میشوند و حرکت خود را آغاز میکنند.
