شبهه: جبرئیل در عالم ملکوت است پس صیحه او هم ملکوتی و از جنس رؤیا است!

دارالهدایة| اتباع فرقه مدعی یمانی، در راستای انکار مادّی بودن صیحه آسمانی، تلاش نموده اند تا وی را در عالم ملکوت و امری ملکوتی عنوان کرده و جایگاه آن را در خواب و رؤیا معرفی کنند. در این مقاله به نقد و بررسی این ادعا خواهیم پرداخت.

ادعای ملکوتی بودن صیحه جبرئیل

ندای آسمانی، ندای جبرئیل است و از آنجا که جبرئیل ملک است و با توجه به اینکه جبرئیل در عالم ملکوت زندگی میکند لذا ندای او نیز در عالم خودش که همان ملکوت است میباشد و نمیتواند در این عالم باشد مگر به عنوان عذاب الهی.

پاسخ شبهه صیحه جبرئیل

حقایق ملکوتی قابل نزول به عالم مادی هستند و پس از نزول متجسم میشوند لذا بر خلاف ادعای مدعیان دروغین، نزول ملائکه یا جبرئیل به معنای عذاب نیست.

به شواهد قرآنی که در ادامه ذکر می‍شود دقت فرمایید:

دلایل قرآنی دیگر بر رد این ادعا

آیه اول

تنَزَّلُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ (سوره قدر آیه4)

نص صریح قرآن کریم بر تنزیل ملائکه در هر شب قدر است  پس آیا به زعم پیروان احمد بصری در هر شب قدر باید عذاب نازل شود؟!

آیه دوم

إنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ(سوره فصلت آیه 30)
ترجمه: در حقيقت كسانى كه گفتند پروردگار ما خداست‏ سپس ايستادگى كردند فرشتگان بر آنان فرود مى ‏آيند [و مى‏ گويند] هان بيم مداريد و غمگين مباشيد و به بهشتى كه وعده يافته بوديد شاد باشيد. در این آیه به نرول ملائکه بر مومنان و دلگرمی به آن ها اشاره می کند و هیچگونه عذابی در کار نیست!

آیه سوم

و اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّیاطینُ عَلى مُلْكِ سُلَیْمانَ وَ ما كَفَرَ سُلَیْمانُ وَ لكِنَّ الشَّیاطینَ كَفَرُوا یُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَیْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما یُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى یَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ فَیَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما یُفَرِّقُونَ بِهِ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارِّینَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ یَتَعَلَّمُونَ ما یَضُرُّهُمْ وَ لا یَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كانُوا یَعْلَمُونَ (سوره بقره آیه 102)

ترجمه: و پیروی کردند سخنانی را که (دیوان و) شیاطین در ملک سلیمان (به افسون و جادوگری) می‌خواندند، و هرگز سلیمان (با به کار بردن سحر به خدا) کافر نگشت و لکن شیاطین کافر شدند که سحر به مردم می‌آموختند. و آنچه را که بر دو فرشته هاروت و ماروت در بابل نازل شده بود پیروی کردند، در صورتی که آن دو ملک به هیچ کس چیزی نمی‌آموختند مگر آنکه بدو می‌گفتند که کار ما فتنه و امتحان است، مبادا کافر شوی! اما مردم از آن دو ملک چیزی را که ما بین زن و شوهر جدایی افکند می‌آموختند، البته به کسی زیان نمی‌رسانیدند مگر آنکه خدا بخواهد، و چیزی که می‌آموختند به خلق زیان می‌رسانید و سود نمی‌بخشید، و محققا می‌دانستند که هر که چنین کند در عالم آخرت هرگز بهره‌ای نخواهد یافت، و آنان به بهای بدی خود را فروختند، اگر می‌دانستند. در این آیه به حضور هاروت و ماروت در بین مردم نه به جهت عذاب بلکه به جهت امتحان الهی اشاره می‌شود.

ملاحظه

فارغ از این‌که این ادعای همبوشی‌ها خلاف آیات صریحه قرآن است توجه داشته باشید که: ما مدعی تجسم جبرئیل نیستیم و این تدلیسی است که این فرقه ضاله برای فریب افراد می کنند. صیحه با صدای جبرئیل است اما نیازی به تجسم ایشان نیست. همانند صوت جبرئیل که در روز احد همه شنیدند که میگفت: لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار و هیچ تجسمی صورت نگرفته بود. کما این که در روایات چنین آمده است: ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه می نویسید: در روز احد صدایی از آسمان شنیده شد ولی فریاد زننده(جبرئیل) دیده نشد او پشت سر هم ندا می داد: لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار از رسول الله ص در این باره پرسیدند فرمود او جبرئیل است.

شرح نهج البلاغه جلد ۱۴ صفحه ۲۵۱