بررسی روایت مردی از فرزندان امام حسین که به سوی پدر خود فرا میخواند
توسط: دارالهدایه| اتباع احمد بصری بصری با استناد به روایت ذیل میگویند: منظور از مردی که از فرزندان امام حسین علیه السلام میباشد و به پدرش دعوت میکند، احمد بصری میباشد.
روایت دعوت به پدر
حدثنا سعيد أبو عثمان عن جابر عن أبي جعفر (ع) قال…ويقبل بالكوفة رجل من ولد الحسين يدعو إلى أبيه ثم يبث السفياني جيوشه. امام باقر (ع) فرمودند: …..در کوفه مردی میآید از فرزندان حسین علیه السلام که به پدرش دعوت میکند، سپس سفیانی لشکرش را ارسال میکند. كتاب الفتن، ص۱۷۱.
نکاتی درباره روایت دعوت
نکتهٔ اول
در این روایت تصحیف رخ داده است:
قدیمی ترین نسخه «کتاب الفتن» ابن حماد، کتابخانه موزه بریتانیا، شمارهٔ ۹۴۴۹، کتابت شده در تاریخ ۷۰۶ قمری. از پایین خط چهارم رو ملاحظه بفرمایید: توجه بفرمایید که کاتب این نسخه عادتا دو نقطهٔ حرف «ي» را نمیگذاشته است؛ لذا کلمه «یقتل» در این نسخه ممکن است شبیه «تقتل» ابتدا به نظر بیاید، اما: اولًا: دو نقطه بالایی مربوط به حرف «ق» است. ثانیًا: هر چه که باشد «یقبل» نیست؛ اما کسی که نسخه را ملاحظه کرده باشد میداند در بسیاری از موارد حرف «ي» بدون نقطه کتابت شده است و این امر، وجود کلمهٔ «یقتل» در اصل کتاب را اثبات میکند؛ چنانچه در بعضی از نسخه های چاپ شدهٔ «کتاب الفتن»، کلمهٔ «یقتل» ذکر شده است:
نکتهٔ دوم: تعبیر در روایت دعوت
بر فرض عدم وقوق تصحیف در عبارت مورد استناد اتباع احمد بصری، میتوان گفت که ضمیر «هاء» در «أبیه» در عبارت «رجل من ولد الحسين يدعو إلى أبيه»، به امام حسین(ع) بر میگردد؛ یعنی فرزندی از فرزندان امام حسین (ع) به پدرش یعنی «امام حسین (ع)» دعوت میکند و این احمد نیست بلکه امام زمان (عج) است.
به این روایت توجه فرمایید:
وَ رَوَى سُلَيْمُ بْنُ قَيْسٍ اَلْهِلاَلِيُّ فِي كِتَابِهِ عَنْ سَلْمَانَ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فِي حَدِيثٍ قَالَ: إِنَّ مَهْدِيَّ أُمَّتِي اَلَّذِي يَمْلَأُ اَلْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً مِنْ وُلْدِ هَذَا يَعْنِي اَلْحُسَيْنَ، إِمَامٌ اِبْنُ إِمَامٍ، عَالِمٌ اِبْنُ عَالِمٍ، وَصِيٌّ اِبْنُ وَصِيٍّ، أَبُوهُ اَلَّذِي يَلِيهِ إِمَامٌ وَصِيُّ عَالِمٍ، قَالَ: قُلْتُ يَا نَبِيَّ اَللَّهِ اَلْمَهْدِيُّ أَفْضَلُ أَمْ أَبُوهُ؟ قَالَ: أَبُوهُ أَفْضَلُ مِنْهُ لِلْأَوَّلِ مِثْلُ أُجُورِهِمْ كُلِّهِمْ، لِأَنَّ اَللَّهَ هَدَاهُمْ بِهِ أَيُّمَا دَاعٍ دَعَا إِلَى هُدًى فَلَهُ أَجْرُهُ وَ مِثْلُ أُجُورِ مَنْ تَبِعَهُ، لاَ يَنْقُصُ ذَلِكَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئاً.
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمودند: مهدى امتم كه زمين را از عدل و داد پر مىكند همان طور كه از ظلم و جور پر شده باشد، از فرزندان اين است (یعنی امام حسین علیه السلام) . امام پسر امام، عالم پسر عالم، وصى پسر وصى است. پدرش كه بعد از اوست امام و وصى و عالم است. عرض كردم: اى پيامبر خدا، مهدى افضل است يا پدرش؟ فرمودند: پدرش از او افضل است. برای امام اول و امام قبل آنان مثل اجر همه آنان را دارد چرا كه خداوند بوسيله آن امام قبلی سایرین را هدايت كرده است (یعنی چون هر امامی امام بر ائمه ی بعد از خود نیز هست) و هر كس به هدايتى دعوت كند اجر خود و مثل اجر كسانى كه تابع او شده اند را خواهد داشت، بدون آنكه از اجر آنان كم شود.
إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۵، ص۲۰۳
نتیجه گیری
در این روایت پیامبر (ص) در توصیف امام عصر (عج) میفرمایند: «امام پسر امام، عالم پسر عالم، وصى پسر وصى است. پدرش كه بعد از اوست امام و وصى و عالم است». این روایت به رجعت امام حسین (ع) و حکومت ایشان بعد از امام عصر (عج) اشاره میکند؛ پس روایت اگر هم «یقبل بالکوفة رجل من ولد الحسین (ع) یدعو إلی أبیه» باشد، آن شخص غیر از امام زمان (عج) نمیتواند شخص دیگری باشد.
