آیا یمانی فرماندۀ لشکر اماممهدی علیه السلام است؟
دارالهدایه| کسی که در روایات مهدوی جستوجو کند، هیچ نشانهای نخواهد یافت که یمانی، فرماندۀ لشکر اماممهدی علیه السلام باشد یا نقشی در سرشارکردن زمین از عدلوداد ایفا کند؛ این مسئله درحالی مطرح است که فرقه احمد اسماعیل ادعا دارد که یمانی فرمانده لشکر حضرت حجت (عج) می باشد، نوشتار حاضر در نقد گفتار این جریان تهیه شده است.
یمانی فرمانده لشکر است!؟
شگفتا که احمداسماعیل و یارانش، تمام فضیلتها را از امامزمان علیه السلام سلب کرده و ادّعا کردهاند که یمانی، همان فردی است که برای اماممهدی علیه السلام زمینهسازی میکند و کشورگشایی خواهد کرد. در حقیقت، اوست که زمین را از عدلوداد سرشار میکند. اینکه این امر به حضرت مهدی علیه السلام نسبت داده شده است، از این روست که تنها دستور این کار با آن حضرت است، نه آنکه خود ایشان آن را انجام بدهند؛ مانند پادشاهی که لشکری را آماده کند و هر آنچه این لشکر انجام دهد، به پادشاه نسبت داده خواهد شد؛ اگرچه خود پادشاه نجنگیده و فرماندهی نکرده و هیچ تلاشی نکرده باشد.
ناظم العقیلی در این زمینه میگوید:
«ما میتوانیم تمامی جنگها و حماسههایی را که یمانی انجام میدهد به امام مهدی (عج) نسبت بدهیم، از این باب که تمام آنها به دستور و راهنمایی آن حضرت بوده است؛ چنان که میگوییم فلان پادشاه فلان شهر را گشود؛ در حالی که فرماندۀ لشکر آن پادشاه بود که آن شهر را گشوده است؛ امّا عکس این مسئله را نمیتوانیم انجام بدهیم؛ مثلاً نمیتوانیم حماسههایی را که امام مهدی (عج) شخصاً فرماندۀ آن هستند به یمانی نسبت بدهیم؛ چراکه یمانی در آن هنگام صرفاً یک سرباز مانند دیگر سربازان و فرماندهان است و مستقیماً فرماندهی، امر و نهی و نقشهریزی ندارد.»
الرد القاصم على منكري رؤية القائم، ص٢٧ و ۵۴
ناظم العقیلی، در جای دیگری میگوید:
«پس از آنکه ثابت شد یمانی از فرزندان اماممهدی(عج) است، باید گفت که امور بسیاری را که در روایات آمده که اماممهدی(عج) انجام میدهد، در حقیقت همان یمانی و فرزند ایشان، احمدِ وصی آنها را انجام خواهد داد؛ از جملۀ حماسهها و حملکردن شمشیر بهمدت هشت ماه بر شانۀ خود و چهبسا امور دیگری هم باشد که به ذهن نمیرسد.»
دراسه في شخصية اليماني الموعود، ج١ ص۶١
ناظم للعقیلی، میخواهد به این نتیجه برسد که اشکالی ندارد تمام آنچه در روایات انجام آن به اماممهدی علیه السلام نسبت داده شده را یمانیای انجام دهد که عقیلی، او را از فرزندان امامزمان علیه السلام فرض کرده است؛ حتی سرشارکردن زمین از عدلوداد. اعتقاد به چنین امری موجب تکذیب روایات خواهد بود؛ چراکه بهنحو مَجاز میتوان کاری را که فرزند یا نوه انجام میدهد، به پدر یا جد نسبت داد.
به این ترتیب، دیگر اماممهدی علیه السلام اصلاحگر واقعی جهان نخواهد بود و زمین را پس از آنکه از ظلموستم پُر شده، سرشار از عدلوداد نخواهد کرد؛ بلکه مُصلح واقعی به ادعای این افراد احمداسماعیل است که تمام فضیلتهای اماممهدی را به او نسبت دادهاند. پوشیده نیست که این سخن مخالف اجماع تمام مسلمانان است. همۀ مسلمانان اتفاق نظر دارند فردی که زمین را از عدلوداد سرشار میکند، شخص اماممهدی علیه السلام است و روایات نیز این کار را به خود ایشان نسبت دادهاند. اقتضای این نسبت، حمل کلام بر معنای حقیقی است که نشان میدهد آن حضرت فاعل حقیقی هستند نه مجازی. حمل کلام بر مجاز، نیازمند قرینه است و در اینجا قرینهای وجود ندارد که نشان دهد کسی که زمین را سرشار از عدالت میکند، مردی از فرزندان اماممهدی علیه السلام است.
نکته مهم
لازم به ذکر است اگر قرار باشد کسی که زمین را سرشار از عدالت میکند یکی از فرزندان اماممهدی علیه السلام باشد، مانند احمداسماعیل که با بیشرمی خود را نوۀ نوۀ اماممهدی عليه السلام میداند، دیگر نیاز نبود که اماممهدی علیه السلام در روایات بهعنوان فردی معرفی شود که زمین را پُر از عدالت خواهد کرد. معنا ندارد که در تمام روایات بر این امر تأکید شود؛ بلکه لازم بود که این عمل بهشکل حقیقی حداقل در برخی از روایات به خود احمداسماعیل نسبت داده شود؛ بنابراین، دیگر نیاز نیست که تمام روایات مجازی دانسته شوند؛ چراکه این امر موجب اشتباه مردم و بلکه گمراهی آنان خواهد بود.