بررسی روایت مرگ پادشاه مصر

 دارالهدایه| اتباع احمد بصری با استناد به روایت ذیل می‌گویند: مراد از پادشاه مصر، «محمد حسنی سید المبارک» می‌باشد که ابتدای نام او «محمد»، وسط آن «حسن» و با حذف نام جد خود یعنی «سید»، به صورت «محمد حسنی مبارک» خوانده شده و اکنون از حکومت خلع گردیده در نتیجه مهدی باید درب خانه شما را زده باشد که آن هم احمد بصری است.
ادلهٔ جامع یمانی، ص۱۱

روایت پادشاه مصر

عن علی (علیه السلام) : …صاحب مصر علامة العلامات وآیته عجب لها إمارات، قلبه حسن و رأسه محمد و یغیر أسم الجد، إن خرج من الحکم فاعلم ان المهدی سیطرق أبوابکم، فقبل أن یقرعها طیروا الیه فی قباب السحاب (الطائرات) أو أئتوه زحفاً وحبواً على الثلج. امام علی (ع) فرمودند:… صاحب مصر علامت علامت‌ها است و نشانه او آن است که دارای امارت (حکومت) است. قلب او حسن است و سر او محمد و نام جدش را تغییر می دهد. اگر بیرون رفت بدانید که مهدی درهای شما را خواهد کوبید؛ پس قبل از آن که درهایتان را بکوبد بسوی او ولو بر روی ابرها پرواز کنید یا سینه خیز بر روی برف (یخ) بشتابید. المفاجأة، ص۴۱۲.

منبع روایت

سایت های رسمی احمد و منابع تبلیغاتی او، آدرس این سخن را کتاب «ماذا قال علی(ع) عن آخر الزمان» تالیف “سید علی عاشور” دانسته اند؛ در حالی‌که اولین منبع این سخن را کتاب «المفاجأة بشراک یا قدس» تالیف”محمد عیسی داود” باید ذکر نمود. نقطه اشتراک هر دو کتاب مورد اشاره در این است که هیچ‌یک از منابع معتبر یا مصادر اولیه نقل حدیث محسوب نمی‌شوند. با توجه به اینکه نویسندگان این آثار از معاصرین بوده و دوران امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را درک نکرده‌اند، لازم بود به منابع معتبر و قابل استناد ارجاع دهند. اما چنین ارجاعی در این کتاب‌ها ارائه نشده است. این مسئله باعث می‌شود اعتبار و صحت مطالب مطرح‌شده در این آثار زیر سؤال برود و نتوان به آن‌ها به عنوان منابع موثق استناد کرد.

نویسنده کتاب المفاجاة یکی از روزنامه نگاران و اساتید دانشگاه مصراست که ادعا دارد نزد برخی از اولیاء خدا علوم غریبه را آموزش دیده است. این فرد سنی بوده و نسب خود را به امام حسن مجتبی (ع) می‌رساند و اعتقاد دارد مقداری از علوم اهل بیت(ع) و به ویژه علومی موجود از علم جفر حضرت علی (ع) در اختیار پدر، عمو و خود او قرار دارد. المفاجاة، ص۵۷.

دلالت کتاب مفاجات

 این فرد علم جفر را علم اعداد دانسته و با تدوین کتاب هایی و ادعای آموزش در این زمینه، سخنانی را به حضرت علی (ع) نسبت می‌دهد که تا کنون هیچ یک از علمای شیعه و عامه بدان اشاره ننموده اند. در کتاب او  تصریح امام علی (ع)، به نام کشورهای آمریکا، اسرائیل، نپال، تبت، کره شمالی و جنوبی، اروپا، سنگاپور و غیره(۱) و حتی بیان نام انور سادات، اختلافات در مصر وجریان صلح کمپ دیوید (۲) را می‌بینیم و در اصل، هر آنچه را که در پیرامون ما اتفاق افتاده است را در قالب روایتی از امام علی(ع) بیان می کند. ۱. المفاجاة، ص: ۴۱۲، ۴۳۸ ، ۴۳۹، ۴۷۲ ۲. المفاجاة، ص۴۱۲.

ادعای نویسنده

این فرد ادعا دارد که علوم نابی را در اختیار دارد؛ اما تولد حضرت مهدی (عج) را در مدینه «نه سامراء» دانسته و ایشان را مطابق با عقاید عامه از نسل امام حسن مجتبی (ع) می‌داند. نکتهٔ قابل تامل اینکه در قسمتی از کتابش پس از بحث از مرگ فردی با نام عبدالله در آخرالزمان، محبت شدید خود به ملک عبدالله پادشاه عربستان را نمی‌تواند کتمان نماید و تلاش نموده تا ملک عبدالله پادشاه عربستان را به عنوان انسانی شجاع، ضد آمریکایی و متدین نمایش دهد. المفاجاة، ص۳۹۳. و بسیار جای تعجب دارد که این فرد با اینکه چنین اطلاعات خاصی را برای خود دانسته، اما خلیفه غاصب اول و دوم و همچنین معاویه را از اولیاء خدا و خواص معرفی می‌کند. المفاجاة، ص: ۷۸، ۸۴. و در کتابی دیگر از وی که در مورد امام مهدی (عج) نگارش نموده است، «قذافی» را به عنوان یکی از زمینه سازان ظهور معرفی می کند. المهدي المنتظر، ص: ۱۳۶، ۱۳۸.

ادعای علم جفر

این نویسنده ادعا دارد که مقداری از علم جفر ائمه (علیهم السلام) در اختیار اوست و مطالب خود را در کتابی جداگانه با عنوان «الجفر، أسرار الهاء فی الجفر» به چاپ رسانده است؛ اما باید توجه داشت که یقینا ادعای این فرد اشتباه بوده و بنابر احادیث اهل بیت (علیهم السلام) کتاب جفر و به دنبال آن علم جفر ذکر شده در روایات، از منابع اختصاصی علوم ائمه (علیهم السلام) می‌باشد و در اختیار هیچ کس دیگری قرار نمی‌گیرد (۱). ۱. بصائر الدرجات، ج۱، ص۱۵۱، الکافي، ج۱، ص۲۳۸
امروزه آنچه به عنوان علم جفر آموزش داده می‌شود، با دانشی که نزد امامان معصوم (علیهم السلام) وجود داشته، تفاوت‌های اساسی دارد. بنابراین، نمی‌توان با استناد به علوم غریبه‌ای که در دسترس برخی افراد قرار گرفته، نتایج به دست آمده را به ائمه (علیهم السلام) نسبت داد و به عنوان روایت یا سخن آن‌ها نقل کرد. چنین اقدامی نه تنها نادرست است، بلکه مصداق بارز دروغ بستن به اهل بیت (علیهم السلام) محسوب می‌شود و از نظر شرعی و اخلاقی قابل پذیرش نیست.

ساختگی بودن

نكتهٔ ديگر در مورد روش محمد عيسی داود اين است كـه بـه نسخ خطی ای اشاره می‌كند كه گويا تنها در دسترس او است و گزارش هایی را از آن ها بیان می‌کند كه ساختگی بودنشان مخفی نيست. يكی از محققان معاصر، شگرد برخی از شيادان را چنين توضيح می‌دهد: از دیرباز، رسم بر این بوده است که در زمینه ادعاهای ظهور به آثار مخطوطی استناد می‌شده که در دسترس عموم نبوده است. برای مثال، گفته می‌شده که فلان مطلب در نسخه‌ای در خانه فلان شخص دیده شده است، اما اکنون نمی‌دانند در اختیار چه کسی است. یا در نسخه‌ای کهنه آن را دیده‌اند که در خانه فلان شیخ در فلان شهر دوردست بوده است. در این زمینه، آثاری که به عنوان جفر و جامعه شناخته می‌شوند، گاهی به امام علی (ع) یا امام صادق (ع) منسوب هستند، که اغلب این متون برای دیگران شناخته شده نیستند. علاوه بر این، نسخه‌های فراوان، متعدد و متفاوتی که بیشتر مربوط به علم اعداد و حروف و شامل جداول عجیب و غریب نجومی و غیره هستند، در دست است که هیچ‌گونه نسبت و استناد آنان به قرون اولیه اسلامی ثابت نشده است، چه برسد به معصومان (علیهم‌ السلام). مهدیان دروغین، ص۴۰.

محتوای کتاب

گويا مراد نويسندهٔ کتاب «المفاجأة»، از عبارت «إن خرج» سقوط و خلع نیست؛بلکه این فرد اعتقاد دارد كه «صاحب مصر» و «محمد حسنی مبارک» برای زمينه سازی ظهور، خروج و قيام كرده و از زمينه سازان ظهور امام مهدی (عج) است. این ادعا از فردی مانند محمد عیسی داود که ملک عبدالله پادشاه عربستان را  انسانی شجاع، ضد آمریکایی و متدین بداند، بعید نیست. اين فرد در قسمتی از كتاب خود، يكی از زمينه سازان ظهور را به نقل از جعفر بن علی (ع) اینچنین معرفی میکند: مصر سند المهدي…والذي فلق الحبة و برء النسمة أنه للممهد للمهدي و هو عالي القد، أحمر الخد، مليح الصورة، يغير اسم الجد… مصر پشتوانه ای برای مهدی است. قسم به خدایی که دانه را شکافت این سرزمین برای زمینه ساز مهدی است.او بلند بالا، سرخ رو و ملیح است، اسم جدش را تغییر میدهد. المفاجأة، ص٣٧٣. در جای ديگر صفت «صاحب مصر» را به عنوان علامت زمينه ساز ظهور معرفی می‌کند و می‌گوید: والملك رجل يكني المنصور، أبيض الوجه، مشربا بحمرة، أزهـر الجبين، كبير السن لكنه قوي الجسد و حاد الذكاء يقال له «صاحب مصر»… و هو يسبق خروج فتی مـن الجزيرة العرب یسمی المهدي… ملکی می آید كه منصور و پيروز است، صورتش سفيد مايل به سرخی است، پيشانی نورانی دارد، سنش بالا اما دارای جسمی قوی است و هوش بالایی دارد. او را صاحب و حاکم مصر می‌دانند و قبل از خروج جوانی از جزیرة العرب که مهدی نامیده می‌شود، خروج خواهد کرد. المفاجأة، ص۳۷۹. در کتابی دیگر از این فرد، حسنی مبارک «شیر مصر» معرفی شده و نام او بصورت رمزی «محمد ح» ذکر می‌گردد. المهدي المنتظر، ص۵۵.

نتیجه روایت پادشاه مصر

علاوه بر مطلب ذكر شده، به اين نكته نيز بايد توجه كرد كـه محتوای كلام، با استدلال احمد بصری سازگاری ندارد؛زيرا در اين نقل، بحث از ظهور «مهدي» می‌باشد و اين عنوان عام و كلی را ده ها نفر از مدعيان دروغين مهدويت نيز می‌توانند به خود نسبت دهند و شاهدی بر صحت ادعای احمد نداریم.