بررسی حدیث سی ام کتاب چهل حدیث مهدیین
توسط: دارالهدایه| ناظم العُقیلی که یکی از نمایندگان رسمی مدعی یمانی میباشد، جهت اثبات عقیده جریان خود، مبنی بر وجود ۱۲ امام از فرزندان امام مهدی(عج)، کتابی به نام «چهل حدیث در مورد مهدیین و فرزندان قائم (ع)» تالیف نموده، که در آن کتاب به زعم خود به چهل حدیث در اثبات دوازده امام بعد از امام مهدی (عج) اشاره میکند؛ وی مدعی است:
کلام ناظم درباره مهدیین
۱.امامت در ۱۲ امام محصور نیست. ۲.مهدیین بعد از امام زمان (عج) مقام وصایت و امامت دارند. ۳.مهدیین همان عترت و فرزندان امام زمان (عج) هستند.
حدیث سی ام مهدیین
یکی دیگر از احادیثی که ناظم العقيلی در کتاب «چهل حدیث در مورد مهدیین و فرزندان قائم (ع)» جهت اثبات ادعاهای سه گانه خود به عنوان حدیث سی ام به آن استناد نموده است، به صورت ذیل است: اَلْفَضْلُ بْنُ شَاذَانَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَيَّاشٍ عَنِ اَلْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ اَلْيَمَانِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ: وَ ذَكَرَ اَلْمَهْدِيَّ إِنَّهُ يُبَايَعُ بَيْنَ اَلرُّكْنِ وَ اَلْمَقَامِ اِسْمُهُ أَحْمَدُ وَ عَبْدُ اَللَّهِ وَ اَلْمَهْدِيُّ فَهَذِهِ أَسْمَاؤُهُ ثَلاَثَتُهَا. حذيفه بن يمان مىگويد: از وجود مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه اينگونه از مهدى عليه السّلام ياد كردند: با او بين ركن و مقام [يعنى مقام ابراهيم در مسجد الحرام] بيعت مىشود، نام او «احمد، عبد اللّه و مهدى است»؛ اينها اسامى سهگانه اوست.
الغيبة (للطوسی)، ص۴۷۰
ادعای اتباع درباره مهدیین
یکی از مهملات و ادعاهای تکراری اتباع احمد بصری آنست که ابتدا حدیث ذیل را نقل میکنند: «إِنَّهُ يُبَايَعُ بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ اسْمُهُ أَحْمَدُ وَ عَبْدُ اللَّهِ وَ الْمَهْدِيُّ فَهَذِهِ أَسْمَاؤُهُ ثَلَاثَتُهَا» سپس میگویند در حدیث موسوم به وصیت نیز همین سه اسم آمده است؛ پس کسی که بین رکن و مقام بیعت میگیرد امام مهدی عجل الله فرجه نیست، بلکه مهدی اول و احمد بصری است.
نکته اول درباره مهدیین
دقیقاً همین روایت با نام «محمد» نیز آمده است: وَ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: سَمِعْتُ اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ قَدْ ذَكَرَ اَلْمَهْدِيَّ فَقَالَ إِنَّهُ يُبَايَعُ بَيْنَ اَلرُّكْنِ وَ اَلْمَقَامِ اِسْمُهُ مُحَمَّدٌ وَ عَبْدُاَللَّهِ وَ اَلْمَهْدِيُّ فَهَذِهِ أَسْمَاؤُهُ ثَلَاثَتُهَا. حذيفه بن يمان مىگويد: از وجود مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه اينگونه از مهدى عليه السّلام ياد كردند: با او بين ركن و مقام [يعنى مقام ابراهيم در مسجد الحرام] بيعت مىشود، نام او «محمد، عبد اللّه و مهدى است»؛ اينها اسامى سهگانه اوست.
الخرائج و الجرائح، ج۳، ص۱۱۴۹
بنابراین ثابت است که شخصی که در این روایت مدنظر است، امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف میباشند نه شخصی دیگر.
نکته دوم
«احمد» و «محمد»، هردو از اسامی امام عصر حجة بن الحسن العسکری عجل الله تعالی فرجه الشریف هستند: زِيَادِ بْنِ اَلْمُنْذِرِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ هُوَ عَلَى اَلْمِنْبَرِ: يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي فِي آخِرِ اَلزَّمَانِ أَبْيَضُ اَللَّوْنِ مُشْرَبٌ بِالْحُمْرَةِ مُبْدَحُ اَلْبَطْنِ عَرِيضُ اَلْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ اَلْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لَهُ اِسْمَانِ اِسْمٌ يَخْفَى وَ اِسْمٌ يَعْلُنُ فَأَمَّا اَلَّذِي يَخْفَى فَأَحْمَدُ وَ أَمَّا اَلَّذِي يَعْلُنُ فَمُحَمَّدٌ… ابو الجارود از امام باقر و از آباء و اجدادش از امير المؤمنين عليهم السّلام چنين روايت كند: امیر المؤمنین علیهم السّلام بر فراز منبر فرمودند: از فرزندان من در آخر الزّمان فرزندى ظهور كند كه رنگش سفيد متمايل به سرخى و سينهاش فراخ و رانهايش سطبر و شانههايش قوى است و در پشتش دو خال است، يكى به رنگ پوستش و ديگرى مشابه خال پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و دو نام دارد، يكى نهان و ديگرى آشكار، امّا نام نهان احمد و نام آشكار محمّد است…
کمال الدين و تمام النعمةج۲، ص۶۵۳
نکته سوم
قطعاً طبق نصوص روایات متواتر کسی که بین رکن و مقام بیعت میگیرد امام عصر حجة بن الحسن العسکری عجل الله تعالی فرجه الشریف میباشند و لا غیر: نص در آنکه امام دوازدهم است که بین رکن و مقام بیعت میگیرد وَ رُوِيَ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ قَيْسٍ اَلْهِلاَلِيِّ أَنَّهُ قَالَ… قُلْتُ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، سَمِّهِمْ لِي. قَالَ: أَنْتَ يَا عَلِيُّ ، ثُمَّ اِبْنِي هَذَا، وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ اَلْحَسَنِ ، ثُمَّ اِبْنِي هَذَا، وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ اَلْحُسَيْنِ ، ثُمَّ اِبْنُهُ سَمِيُّكَ يَا أَخِي سَيِّدُ اَلْعَابِدِينَ ، ثُمَّ اِبْنُهُ يُسَمَّى مُحَمَّداً ، بَاقِرَ عِلْمِي وَ خَازِنَ وَحْيِ اَللَّهِ، وَ سَيُولَدُ فِي زَمَانِكَ يَا أَخِي فَاقْرَأْهُ مِنِّي اَلسَّلاَمَ -، ثُمَّ تَكْمِلَةُ اِثْنَيْ عَشَرَ إِمَاماً مِنْ وُلْدِكَ إِلَى مَهْدِيِّ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ، اَلَّذِي يَمْلَأُ اَلْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ قَبْلَهُ ظُلْماً وَ جَوْراً. وَ اَللَّهِ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ – يَا سُلَيْمُ – حَيْثُ يُبَايَعُ بَيْنَ اَلرُّكْنِ وَ اَلْمَقَامِ ، وَ أَعْرِفُ أَسْمَاءَ أَنْصَارِهِ وَ قَبَائِلَهُمْ.
ترجمه حدیث
و از سليم بن قيس هلالى روایت شده است که گفت كه گفت… امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: عرض نمودم يا رسول اللّه اسامى ايشان را بفرما. فرمود تو يا على پس پسرم اين، و دست مبارك بر سر امام حسن عليه السّلام گذارد، و باز فرمود پس پسرم اين، و دست شريف بر سر امام حسين عليه السّلام نهاد و باز فرمود پس همنام تو اى برادر من او آقاى عبادتكنندگان است، پس پسر او محمّد باقر و خازن وحى الهى است و زود باشد كه متولد شود در زمان تو پس سلام مرا باو برسان و زود باشد كه محمّد متولد شود در حيات تو يا حسين پس از جانب من سلامش بگو، بعد از آن كامل ميكند خداوند عدد دوازده امام را از اولاد تو تا مهدى، اسمش محمّد است همان كسى كه خداوند پر ميكند ببركت ظهور او زمين را از انصاف و عدل چنانچه مملو شده از جور و ظلم. بخدا قسم كه من ميشناسمش اى سليم در آنجا كه بيعت با او مىشود ميان ركن و مقام و ميدانم نامهاى ياوران او را و قبيلههاى هر يك را…
الإعتقادات (الصدوق)، ج۱، ص۱۱۸
صاحب بیعت رکن و مقام
نص در آنکه امام دوازدهم و نهمین فرزند از امام حسین علیه السلام، صاحب بیعت بین رکن و مقام میباشد: عَنِ اَلضَّحَاكِ بْنِ مُزَاحِمٍ عَنِ اَلنَّزَّالِ بْنِ سَبْرَةَ قَالَ:… قَالَ اَلنَّزَّالُ بْنُ سَبْرَةَ فَقُلْتُ لِصَعْصَعَةَ بْنِ صُوحَانَ يَا صَعْصَعَةُ مَا عَنَى أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِهَذَا فَقَالَ صَعْصَعَةُ يَا اِبْنَ سَبْرَةَ إِنَّ اَلَّذِي يُصَلِّي خَلْفَهُ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ هُوَ اَلثَّانِي عَشَرَ مِنَ اَلْعِتْرَةِ اَلتَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ هُوَ اَلشَّمْسُ اَلطَّالِعَةُ مِنْ مَغْرِبِهَا يَظْهَرُ عِنْدَ اَلرُّكْنِ وَ اَلْمَقَامِ فَيُطَهِّرُ اَلْأَرْضَ وَ يَضَعُ مِيزَانَ اَلْعَدْلِ فَلاَ يَظْلِمُ أَحَدٌ أَحَداً فَأَخْبَرَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّ حَبِيبَهُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَهِدَ إِلَيْهِ أَنْ لاَ يُخْبِرَ بِمَا يَكُونُ بَعْدَ ذَلِكَ غَيْرَ عِتْرَتِهِ اَلْأَئِمَّةِ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ.
ترجمه حدیث
نزال بن سبره گويد بصعصعة بن صوحان گفتم اى صعصعه مقصود امير المؤمنين از اين جمله چه بود؟ صعصعه گفت يا بن سبره آنكه عيسى بن مريم پشت سرش نماز ميخواند دوازدهمين از عترت و و نهمين فرزند حسين (عليه السّلام) و او است آفتابى كه از مغرب خود برميآيد و نزد ركن و مقام ظاهر مىشود و زمين را پاك مىكند و ترازوى عدل مينهد و ديگر كسى بكسى ستم نمىکند امير المؤمنين به ما خبر داد كه دوستش رسول خدا (صلّى الله عليه و آله) به و سفارش كرده كه از حوادث بعد از او بكسى جز عترتش خبر ندهد.
کمال الدين و تمام النعمة، ج۲، ص۵۲۵
نصی در صاحب بیعت بین رکن و مقام
نص و کلامی از خود امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف مبنی بر آنکه من صاحب بیعت بین رکن و مقام هستم: حَتَّى يَقُومَ رَجُلٌ مِنَ اَلنَّاسِ فَيَنْظُرَ فِي وَجْهِي ثُمَّ يَقُولَ: يَا مَعْشَرَ اَلنَّاسِ هَذَا المَهْدِيّ اُنْظُرُوا إِلَيْهِ فَيَأْخُذُونَ بِيَدِي وَ يَنْصِبُونِّي بَيْنَ اَلرُّكْنِ وَ اَلْمَقَامِ فَيُبَايِعُ اَلنَّاسُ عِنْدَ إِيَاسِهِمْ عَنِّي… تا اينكه يك نفر از بين مردم برخاسته و به من نگاه مىكند، بعد مىگويد: اى مردم! اين مرد مهدى است به او نگاه كنيد، و دستش را [بهعنوان بيعت] بگيريد، و بين ركن و مقام مرا منصوب مىكنند و همه آنها در حالىكه از حيات و ظهور من مأيوس شده بودند با من بيعت مىكنند…
الغيبة (للطوسي)، ص۲۹۹
قائم آل محمد و بیعت بین رکن و مقام
نص در آنکه قائم ال محمد عليهم السلام و صاحب بیعت بین رکن و مقام، بعد از سفیانی و یمانی و قتل نفس زکیه است: مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ اَلثَّقَفِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ: اَلْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَيَّدٌ بِالنَّصْرِ…وَ خُرُوجُ اَلسُّفْيَانِيِّ مِنَ اَلشَّامِ وَ اَلْيَمَانِيِّ مِنَ اَلْيَمَنِ وَ خَسْفٌ بِالْبَيْدَاءِ وَ قَتْلُ غُلاَمٍ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بَيْنَ اَلرُّكْنِ وَ اَلْمَقَامِ اِسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلنَّفْسُ اَلزَّكِيَّةُ وَ جَاءَتْ صَيْحَةٌ مِنَ اَلسَّمَاءِ بِأَنَّ اَلْحَقَّ فِيهِ وَ فِي شِيعَتِهِ فَعِنْدَ ذَلِكَ خُرُوجُ قَائِمِنَا فَإِذَا خَرَجَ أَسْنَدَ ظَهْرَهُ إِلَى اَلْكَعْبَةِ وَ اِجْتَمَعَ إِلَيْهِ ثَلاَثُمِائَةٍ وَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ رَجُلاً وَ أَوَّلُ مَا يَنْطِقُ بِهِ هَذِهِ اَلْآيَةُ: بَقِيَّتُ اَللّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا بَقِيَّةُ اَللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ خَلِيفَتُهُ وَ حُجَّتُهُ عَلَيْكُمْ…
ترجمه حدیث
محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمودند: قائم ما بترس در دل دشمنان يارى شده است و بيارى حق تاييد شده است… و سفيانى از شام خروج كند و يمانى از يمن، در بيدا خسف واقع شود و جوانى نورس از خاندان محمد (صلّى الله عليه و آله) ميان ركن و مقام كشته شود كه نامش محمد بن حسن نفس زكيه باشد و يك فرياد از آسمان برآيد كه حق با او و شيعيان او است در اين هنگام است خروج قائم ما، چون خروج کرد، تكيه بخانه كعبه دهد و سيصد و سيزده مرد گرد او فراهم شوند و اول سخنش اين آيه باش: «بقية اَللّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» سپس گويد من بقية اللّه و خلیفه خدا و حجت او هستم بر شما…
کمال الدين و تمام النعمة، ج۱، ص۳۳۰
پس یمانی صاحب بیعت بین رکن و مقام و قائم آل محمد عليهم السلام نیست.
