قرینه ها و مشخصاتی که مادی بودن پرچم را ثابت میکند
توسط: دارالهدایه | در ادامه پاسخ به شبهات مدعیان دروغین قرینه ها و مشخصاتی بیان می شود که در صدد اثبات مادی بودن پرچم وارد شده است.
قرینه اول
اين پرچم را جبرئيل در جنگ بدر براي رسول الله صلی الله عليه واله آوردند: عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : لاَ يَخْرُجُ اَلْقَائِمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حَتَّى يَكُونَ تَكْمِلَةُ اَلْحَلْقَةِ قُلْتُ وَ كَمْ تَكْمِلَةُ اَلْحَلْقَةِ قَالَ عَشَرَةُ آلاَفٍ جَبْرَئِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَ مِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ ثُمَّ يَهُزُّ اَلرَّايَةَ وَ يَسِيرُ بِهَا فَلاَ يَبْقَى أَحَدٌ فِي اَلْمَشْرِقِ وَ لاَ فِي اَلْمَغْرِبِ إِلاَّ لَعَنَهَا وَ هِيَ رَايَةُ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَزَلَ بِهَا جَبْرَئِيلُ يَوْمَ بَدْرٍ ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا هِيَ وَ اَللَّهِ قُطْنٌ وَ لاَ كَتَّانٌ وَ لاَ قَزٌّ وَ لاَ حَرِيرٌ قُلْتُ فَمِنْ أَيِّ شَيْءٍ هِيَ قَالَ مِنْ وَرَقِ اَلْجَنَّةِ نَشَرَهَا رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَوْمَ بَدْرٍ ثُمَّ لَفَّهَا وَ دَفَعَهَا إِلَى عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ …لاَ يَنْشُرُهَا أَحَدٌ حَتَّى يَقُومَ اَلْقَائِمُ
ابو بصير گويد:امام صادق عليه السّلام فرمود:قائم خروج نخواهد كرد مگر حلقۀ سپاه به كمال و تمام رسيده،عرض كردم:آنكه حلقه بدان كامل شود چقدر است؟فرمود:ده هزار است كه جبرئيل از سوى راست آن و ميكائيل از طرف چپ آن قرار دارند،سپس پرچم را به اهتزاز در آورد و با آن روان گردد،پس هيچ كس در مشرق و مغرب نماند مگر اينكه آن پرچم را لعنت كند و آن همان پرچم رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله است،كه جبرئيل در روز بدر آن را فرود آورد. سپس فرمود:اى ابا محمّد به خدا قسم آن پرچم نه از پنبه است و نه از كتان و نه از ابريشم و نه از حرير،عرض كردم :پس از چه چيزى است؟فرمود:از ورق(برگ) بهشتى است،رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله در روز بدر آن را برافراشت و بعد آن را در پيچيد و به علىّ عليه السّلام داد،…هيچ كس آن را نخواهد گشود تا آنگاه كه قائم قيام كند.
نتیجه
اگر مراد از پرچم همان شعار حاکمیت خدا باشد با ظاهر حدیث که اشاره به پیچاندن و دادن آن به حضرت امام علی علیه السلام دارد مخالف است.
قرینه دوم
پيامبر در جنگ بدر آنرا به اهتزاز در آوردند و بعد از جنگ آنرا پيچيدند و به مولا علي عليه السلام دادند.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَابُنْدَاذَ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي الْمَغْرَاءِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع لَمَّا الْتَقَى أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ أَهْلُ الْبَصْرَةِ نَشَرَ الرَّايَةَ رَايَةَ رَسُولِ اللَّهِ ص فَزَلْزَلَتْ أَقْدَامُهُمْ فَمَا اصْفَرَّتِ الشَّمْسُ حَتَّى قَالُوا آمِنَّا يَا ابْنَ أَبِي طَالِبٍ فَعِنْدَ ذَلِكَ قَالَ لَا تَقْتُلُوا الْأَسْرَى وَ لَا تُجْهِزُوا الْجَرْحَى وَ لَا تَتْبَعُوا مُوَلِّياً وَ مَنْ أَلْقَى سِلَاحَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَ مَنْ أَغْلَقَ بَابَهُ فَهُوَ آمِنٌ وَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ صِفِّينَ سَأَلُوهُ نَشْرَ الرَّايَةِ فَأَبَى عَلَيْهِمْ فَتَحَمَّلُوا عَلَيْهِ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ ع وَ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لِلْحَسَنِ يَا بُنَيَّ إِنَّ لِلْقَوْمِ مُدَّةً يَبْلُغُونَهَا وَ إِنَّ هَذِهِ رَايَةٌ لَا يَنْشُرُهَا بَعْدِي إِلَّا الْقَائِمُ.
قرینه سوم
باز شدن خود به خود پرچم وسخن گفتن آن دونشانه ظهور وحقانيت حضرت است.
وما دلايله و علاماته يا رسول الله؟ قال: له عَلَم إذا حان وقت خروجه انتشر ذلك العَلَم من نفسه وانطقه الله تعالى فناداه العَلَم: اخرج يا ولى الله فاقتل اعداء الله
در روایت فوق قرینه واضحی است بر مادی بودن پرچم، انجایی که روایت اشاره به باز شدن خود به خود پرچم و سخن گفتن آن به این عنوان که علیه دشمنان خدا قیام کن، و از آنجایی که یکی از ارکان جنگ و قیام داشتن یک پرچم است، بدیهی است در اینجا هم به همین امر اشاره شده است.
قرینه چهارم
جنس پرچم که نه پنبه است نه كتان نه حريرنه ابريشم بلکه از برگ هاي بهشتي است: هِيَ رَايَةُ رَسُولِ اللَّهِ ص نَزَلَ بِهَا جَبْرَئِيلُ يَوْمَ بَدْرٍ ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا هِيَ وَ اللَّهِ قُطْنٌ وَ لَا كَتَّانٌ وَ لَا قَزٌّ وَ لَا حَرِيرٌ قُلْتُ فَمِنْأَيِّ شَيْءٍ هِيَ قَالَ مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ نَشَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ ص يَوْمَ بَدْرٍ
ممکن است به آنجایی که روایت گفته جنس پرچم از بهشت است بر عدم مادیت آن اشکال گرفته شود که این اشکال بی اساس است زیرا بهشتی بودن یک شی دال بر عدم مادی بودن آن نیست، که نمونه ای بارز حجر الأسود است که یک سنگ بهشتی و مادی است.
قرینه پنجم
پرچم و ودايع ديگر
اما جعفر صادق علیه السلام :
إِنَّ عِنْدِي لَسَيْفَ رَسُولِ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم ، وَإِنَّ عِنْدِي لَرَايَةَ رَسُولِ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم وَدِرْعَهُ وَلَامَتَهُ وَمِغْفَرَهُ ،… وَإِنَّ عِنْدِي لَرَايَةَ رَسُولِ اللهِ صلىاللهعليهوآلهوسلم الْمُغَلَّبَةَ ، وَإِنَّ عِنْدِي أَلْوَاحَ مُوسى وَعَصَاهُ ، وَإِنَّ عِنْدِي لَخَاتَمَ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ عليهالسلام ، وَإِنَّ عِنْدِي الطَّسْتَ الَّذِي كَانَ مُوسى يُقَرِّبُ بِهِ.
اصول كافي ج١ص٣٨٨
ذکر کردن پرچم در کنار دیگر ودايع مادی همانند زره پیامبر، انگشتر سليمان، الواح موسي، عصاي موسي و… نشانه مادیت آن است.
قرینه ششم
در هر شهري وارد ميشود پيشاپيش آن رعب ووحشت وارد ميشود
يَسِيرُ الرُّعْبُ أَمَامَهَا بِشَهْرٍ حَتَّى يَنْزِلُوا الْكُوفَةَ طَالِبِينَ بِدِمَاءِ آبَائِهِمْ
روایت فوق نیز قرینه واضحی است بر مادی بودن پرچم، زیرا اشاره به ایجاد رعب توسط آن در دل دشمنان شده که با توجه به حمل کردن پرچم در ابتدای لشکر امام عصر علیهالسلام،این رعب و وحشت نیز به خاطر مشاهده همین پرچم است.
قرینه هفتم
پرچم را كه حضرت به اهتزاز در مياورند 13000 فرشته از آسمان فرود ميايند و بر قائم نگاه ميكنندتا حضرت چه بفرمايند.
فَإِذَا نَشَرَ رَايَةَ رَسُولِ اللَّهِ ص انْحَطَّ إِلَيْهِ ثَلَاثَةَ عَشَرَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ مَلَكاً كُلُّهُمْ يَنْتَظِرُ الْقَائِمَ ع وَ هُمُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَ نُوحٍ ع فِي السَّفِينَةِ وَ الَّذِينَ كَانُوا مَعَ إبْرَاهِيمَ الْخَلِيلِ ع حَيْثُ أُلْقِيَ فِي النَّارِ وَ كَانُوا مَعَ عِيسَى ع حَيْثُ رُفِعَ وَ أَرْبَعَةُ آلَافٍ مُسَوِّمِينَ وَ مُرْدِفِينَ وَ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ مَلَكاً يَوْمَ بَدْرٍ وَ أَرْبَعَةُ آلَافِ مَلَكٍ الَّذِينَ هَبَطُوا يُرِيدُونَ الْقِتَالَ مَعَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُمْ فَصَعِدُوا فِي الِاسْتِئْذَانِ وَ هَبَطُوا وَ قَدْ قُتِلَ الْحُسَيْنُ ع فَهُمْ شُعْثٌ غُبْرٌ يَبْكُونَ عِنْدَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ مَا بَيْنَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع إِلَى السَّمَاءِ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِكَةِ
و چون پرچم رسول خدا را بيفشاند سيزده هزار و سيزده فرشته از آسمان براو فرود آيد كه همه بر قائم عليه السّلام نگاه كنند تا چه فرمايد و آنها هم آن فرشتههايند كه با نوح عليه السلام در كشتى بودند و با ابراهيم وقتى كه در آتش افكنده شد. همراه بودند و با عيسى عليه السّلام بودند هنگامى كه بالا برده شد و چهار هزار فرشته نشاندار و رديف و سيصد و سيزده فرشته كه در روز بدر فرود آمدند و چهار هزار فرشتهاى كه در زمين كربلا فرود آمدند تا بهمراهى حسين بن على عليه السلام با لشكر يزيد نبرد كنند و به بآنها اجازه داده نشد و باز بآسمان رفتند تا كسب تكليف كنند. و پس از شهادت حسين عليه السلام باز بزمين كربلا هبوط كردند و پريشان و گرد آلود بالاى قبر او تا روز قيامت گريه ميكنند و فراز ميان قبر حسين عليه السلام تا آسمان محل رفت و آمد فرشتگانست.
کمال الدين و تمام النعمة ج ۲، ص ۶۷۱
نتیجه
در روایت فوق اشاره به نزول ملائکه هنگام باز شدن پرچم رسول خدا شده و اشاره دیگری که در روایت دیده میشود اینه که این پرچم فقط در جنگ ها گشوده میشود، و بدیهی است از لوازم جنگ که داشتن یک پرچم در ابتدای لشکر است، در مادی بودن آن هیچ شک و شبهه ای وجود ندارد.
