شبهه: برای این‌که زبان صیحه را همه بفهمند حتما باید به صورت رؤیا باشد!

دارالهدایه| پیروان احمد بصری ادعا می‌کنند که: رویا را هر آدمی با لغت و زبان خودش می‌بیند و می‌شنود و رویا را عرب، عجم، سریانی و همه ملت‌ها می‌فهمند.

کلام پیروان احمد بصری

زیرا رویا عبارت است از عکس و رمزهایی ثابت که همه آن را متوجه می‌شوند. که این منطبق بر صیحه است که هرکس آن را به زبان خود می‌شنود.

(فصل الخطاب فی حجیة رؤیا اولی الالباب ص 81)

پاسخ به شبهه

مدعیان که از سر ناتوانی و جهل و بنا بر این سخن که الغریق یتشبث بکل حشیش به هر چیزی چنگ میزنند برای اینکه حقیقت را نپذیرند و به هر طریقی که ممکن است از احمد همبوشی دفاع کنند. در اینجا نیز برای دست بر نداشتن از احمد همبوشی منکر قدرت الهی میشوند. اولا بعد از اینکه ما ثابت کردیم که ندای آسمانی:  ۱-در ماه رمضان و توسط جبرئیل سر داده میشود ۲-همه آنرا میشنوند و خاص مومنین نیست ۳-ندای آسمانی در بیداری رخ می‌دهد نه در خواب. بهانه‌ی ، بهانه جویان تنها برای رد این معجزه الهی این است که خداوند برای اتمام حجت آنرا خواهد آورد. ثانیا: همانطور که سابقا بیان شد این جماعت با این ادعا در واقع خداوند را از مخلوقات خود عاجزتر میدانند (العیاذبالله) چرا که در همایش های بین المللی سخنرانان به یکی از زبان های رایج سخن می گویند مترجم های زبر دست آن را همزمان به دیگر زبان های مورد نیاز مستمعان ترجمه می کنند و شرکت کنندگان با استفاده از ابزار موجود، زبان خود را انتخاب نموده و خود گوش فرا می دهند بانگ آسمانی بدون نیاز به این ابزارها با قدرت پروردگار برای هر فردی با زبان مادری خود القاء می شود و هر کسی آن را با زبان مادری خود می شنود. لذا این کلام همبوشیها در واقع انکار قدرت الهی است و عاجز دانستن خداوند نسبت به مخلوقات خویش می باشد. علاوه بر این مساله کلام آنها مخالف روایات نیز هست. زیرا در روایات تصریح شده است که ندای اسمانی را هر شخصی به زبان خود میشنود و این امر برای خداوند محال نیست چرا که این معجزه را خداوند به امیرالمومنین نیز داده بود.

کلام سلمان فارسی در این رابطه

كنت عنده و خمسة نفر قد حضروا مجلسه، كلّ منهم من بلد، فحدّثنا بحديث واحد منّا العربي و الفارسي و الحبشي و النبطي‏ و السقلبي‏ فخرجنا من عنده و قد فهم كلّ رجل منّا بلسانه، و قال بعضهم لبعض: هذا الحديث الذي قاله الإمام صلّى اللّه عليه هل تدرون ما هو؟ قال العربي: نعم، قال كذا و كذا بالعربي‏، قال النبطي: كذبت، ما فهمت لأنّه قال بلسان النبطي، و قلت أنا: ما فهمت‏ إنّما قال بالفارسيّة،  قال الحبشي: ما فهمت إنّما قال‏ بالحبشيّة، و قال السقلبي: قد غلطتم و ما فهمتم إنّما قال بالسقلبي كذا و كذا، فوقع بينهم الخصومة، فرجعنا جميعا إليه صلّى اللّه عليه و أخذ كلّ واحد منّا بمقالته، فقال صلّى اللّه عليه: «نعم، الحديث هو، لأنّه سمعتم بألسنتكم».

ترجمه: در نزد امرالمؤمنین علیه السلام بودم و [کلاً] پنج نفر نیز در مجلسش حضور داشتند، هر کدامشان از شهری بودند، پس حضرت حدیثی به ما فرمودند از ما شخصی عربی، فارسی، حبشی، نبطی و سقلبی بود! پس [از نزد مولا خارج شدیم] و همانا هر یک از ما پنج نفر، [آن حدیث را] به زبان خود فهمیده بود! و برخی از ما به برخی دیگر گفتند: این حدیثی که امام علیه السلام فرمودند را آیا فهمیدید چیست؟ شخصی عربی گفت: بله، فرمودند فلان و فلان به عربی نبطی گفت: دروغ می گوئی، نفهمیدی! چون همانا به زبان نبطی فرمودند و من گفتم: تو نفهمیدی، همانا حضرت به فارسی فرمودند. حبشی گفت: نفهمیدی! همانا حضرت به حبشی فرمودند و سقلبی گفت: اشتباه می کنید و نفهمیده اید! حضرت به سقلبی فرمودند فلان و فلان ، پس بینشان خصومت و اختلاف رخ داد پس همه به سوی امام علیه السلام بازگشتیم و هر یک از ما، قول خود را گفت، پس حضرت فرمودند: «بله، حدیث همان است، زیرا شما آن را شنیدید به زبان های خودتان!»

المناقب (للعلوي) / الكتاب العتيق 139

در نتیجه باید گفت که صیحه معجزه ای الهی میباشد که خداوند آن را در هنگام ظهور حضرت حجت به مردم نشان میدهد و خصوصیات این صیحه از امور محال نمیباشند که شخص در انها دچار تردید و تاویل شود.